Familie Proos in Londen: “We blijven echte Zeeuwen”
Al bijna achttien jaar wonen Martijn en Babette Proos met hun kinderen Charlotte en Tijmen in het Verenigd Koninkrijk. Toch voelt Zeeland voor hen nog altijd als thuis. Elke zomer keren ze terug naar hun vertrouwde stek aan de Zeeuwse kust. “We zijn misschien al jaren weg,” zegt Martijn, “maar we blijven echte Zeeuwen.”
Tekst Ella Maria Beekman | Foto’s Privé
Martijn groeide op in Goes, waar hij naar het Buys Ballot College ging. Later studeerde hij in Breda en Breukelen. Na zijn studie werkte hij een tijd in Den Haag bij een ingenieursbureau en vervolgens bij een bank. Het was in Den Haag dat hij ging samenwonen met Babette, zijn toen-malige vriendin en inmiddels al jarenlang zijn vrouw. Babette komt van een boerderij op Noord-Beveland, waar haar familie al generaties lang geworteld is. In 2008 kregen ze een aanbod dat hun leven zou veranderen: Martijn werd gevraagd om voor drie jaar naar Londen te verhuizen voor een Zuid-Afrikaanse bank. Een spannende stap, samen met hun acht maanden oude dochtertje Charlotte. Toch zagen ze het avontuur wel zitten. “We dachten: als we het nu niet doen, doen we het misschien nooit meer,” herinnert Martijn zich. Ze verhuisden naar Clapham, aan de rand van het Londense centrum, en voelden zich er al snel thuis. Niet veel later werd hun zoon Tijmen daar geboren.
City of London
Inmiddels is het 2025 en woont het gezin nog altijd in Engeland, tegenwoordig in het groene Caterham, ten zuiden van Londen. Martijn werkt nog steeds in de City of London, het financiële hart van de stad. Hij is verantwoordelijk voor infrastructuurfondsen bij Ninety One, een Zuid-Afrikaanse/Britse vermogensbeheerder. “We investeren vooral in opkomende markten zoals Afrika, Azië en Latijns-Amerika,” vertelt hij. “Ons bedrijf heeft kantoren in New York, Kaapstad, Singapore en Londen, dus ik ben vaak op pad.” Londen is een fijne plek om te wonen en te werken, vindt hij. “Het is een enorm internationale stad. In ons team is er maar één Brit, de rest komt letterlijk van over de hele wereld. Dat maakt de stad bruisend en toegankelijk. Er is altijd iets te beleven, op het gebied van kunst, muziek of eten. En misschien nog belangrijker: je voelt je hier nooit een buitenstaander. Iedereen komt ergens anders vandaan. Wij vinden de Britse samenleving ontspannen. Er wordt hard gewerkt, maar mensen genieten ook van alles eromheen en komen graag bij elkaar over de vloer.”
“We praten veel over Nederland, over onze jeugd, over de geschiedenis van Zeeland. Dat vinden we belangrijk…”
Een portie kibbeling op Neeltje Jans
Toch blijft Zeeland trekken. In de zomermaanden verruilt het gezin de Engelse heuvels voor hun vakantiehuisje in Kamperland. “Zodra we er zijn, voelt het alsof we thuiskomen,” zegt Martijn. “Dan surfen we op het Veerse Meer, fietsen we langs de Oosterschelde of halen we een portie kibbeling op Neeltje Jans. Dat soort dingen doen we hier niet. In Londen kun je bijvoorbeeld niet zomaar op de fiets stappen zoals in Zeeland. Dat is voor Tijmen altijd een van de eerste dingen die hij wil doen als we aankomen.” In hun huis in Caterham herinneren kleine dingen aan hun Zeeuwse achtergrond. “Er hangt een afbeelding van een vrouw in kleder-dracht aan de muur en natuurlijk een Zeeuwse knop. Het zijn van die kleine voorwerpen die je aan thuis doen denken.”
Boerderij met een verhaal
De Zeeuwse banden zijn ook praktisch gebleven. Babette heeft samen met haar twee zussen de ouderlijke boerderij op Noord-Beveland overgenomen: Hofstede ‘s-Gravenhoek. Het landbouwbedrijf is nog altijd actief, en een deel van de boerderij is omgebouwd tot een sfeervolle bed & breakfast. Babette helpt daar in de zomer regelmatig mee. “Het is bijzonder om dat familie-erfgoed levend te houden,” zegt Martijn. “En voor onze kinderen is het waardevol om te zien waar hun moeder vandaan komt.” Charlotte (18) en Tijmen (16) zitten op Engelse scholen, maar worden thuis wel degelijk Nederlands opgevoed. “We praten veel over Nederland, over onze jeugd, over de geschiedenis van Zeeland. Dat vinden we belangrijk. Ze zijn echt vertrouwd met Zeeland, zeker omdat we er elke zomer zijn.”
Contacten met andere Nederlanders
“We zijn naar Caterham in Surrey verhuisd voor de school van de kinderen. Het is hier een mooie heuvel——–achtige omgeving, het lijkt wel wat op Limburg. In het weekend spreken we graag met vrienden af in een countryside-pub. Zo’n gezellige, herbergachtige kroeg maakt ontmoetingen tot een feestje.” Het gezin onderhoudt actief contact met andere Nederlanders. Ze zijn betrokken bij de Nederlandse Kerk in Londen, die al 475 jaar bestaat. “Toen Nederlandse protestanten moesten vluchten voor de Spaanse overheersing, kregen ze van koning Edward VI toestemming om hier een eigen gemeente op te richten,” legt Martijn uit. “Die kerk is er nog steeds en is inmiddels ook een cultureel centrum. We vieren er bijvoorbeeld Koningsdag en ontmoeten er andere Nederlandse gezinnen.”
Ooit komen we terug…
Of ze zichzelf ooit terug zien keren naar Nederland? Martijn lacht: “Jazeker! We wonen nu sinds 2008 in het Verenigd Koninkrijk. We hebben geen concrete plannen om terug te komen naar Nederland, maar ik zie het op termijn wel gebeuren. Wat ik enorm waardeer aan Zeeland is de rust en de ruimte, en natuurlijk de prachtige kust. Als ik een tijd in Londen ben, vind ik het heerlijk om naar het rustige en vertrouwde Zeeland te gaan. Maar andersom is het ook heel prettig: als we terugkeren naar ‘the buzz of the city’ voelt dat heel goed. Martijn concludeert: ‘Ik voel me gezegend dat we het beste van twee werelden ervaren!”