De kunstwerken van Charlotte Koster met de zee als medemaker
Aan de Zeeuwse kust, waar wind, zout en water het landschap voortdurend herscheppen, vindt kunstenaar Charlotte Koster haar belangrijkste inspiratiebron. Wie haar werk bekijkt, merkt echter al snel dat de zee voor haar veel meer is dan een inspiratiebron. In haar werk is de zee een medemaker die het werk vormt, verandert en uiteindelijk zelfs voltooit.
In sculpturen, tekeningen en schilderijen onderzoekt Koster bijna obsessief de vorm van de golf. Niet als romantisch motief of decoratief element, maar als een architectonisch object. Haar sculpturen verenigen de dynamiek van water met verwijzingen naar klassieke ornamentiek, zoals barokke, rococo en Korinthische vormen. Die vertaalt ze naar een eigentijds en industrieel materiaal: cement. Het resultaat is een intrigerende spanning tussen elegantie en massa, tussen beweging en verstilling. De vormen ogen vloeibaar en licht, terwijl ze tegelijkertijd zwaar, hard en monumentaal aanwezig zijn.
Terugkeren naar het water
Veel van Kosters werken zijn ontworpen om uiteindelijk terug te keren naar hun oorsprong: de zee. Haar sculpturen worden bewust blootgesteld aan zout water, waar ze geleidelijk worden overgenomen door mariene organismen. Zeepokken, algen en Zeeuwse oesters zetten het werk voort nadat de kunstenaar is vertrokken. Door die werkwijze bevinden de sculpturen zich ergens tussen kunstwerk, ruïne en maritieme archeologie. Het zijn geen statische objecten, maar levende processen waarin tijd, zout en onder-waterleven fungeren als medemakers.
“De zee is niet alleen een inspiratiebron, maar een medemaker van mijn werk”
Een groter onderwaterlandschap
De onderwaterwereld neemt een steeds centralere plaats in binnen de kunst van Koster. Op langere termijn wil ze grootschalige golfsculpturen onder het wateroppervlak plaatsen en zo een onderwaterlandschap creëren dat door duikers kan worden ontdekt, verkend en gefotografeerd.
In plaats van sculptuur tegenover de natuur te positioneren, laat Koster haar werken bestaan binnen hun oorspronkelijke element.
Daar zetten erosie, stroming en zeeleven het creatieve proces voort, lang nadat het werk het atelier heeft verlaten. Binnen haar oeuvre is daarom weinig ruimte voor het idee van perfecte afwerking of volledige controle. Cement scheurt, zout tast aan en organismen hechten zich op onverwachte manieren aan het oppervlak. Instabiliteit wordt niet gezien als een tekortkoming, maar als een wezenlijk onderdeel.
“In mijn werk draait het niet om perfecte afwerking of volledige controle, maar juist het loslaten daarvan”
Tijdelijke werkplaatsen
Omdat een vaste, geschikte werkplaats ontbreekt, verplaatst Koster haar atelier regelmatig naar tijdelijke locaties. Afgelopen winter werkte ze vanuit een verlaten boothuis op een vulkanisch eiland. Daar maakte ze op grote schaal schilderijen van golven, direct beïnvloed door de zee die vlak langs het gebouw stroomde. Het ontbreken van winkels en voorzieningen op het eiland stimuleerde het gebruik van lokaal beschikbare materialen. Buiten de gecontroleerde omstandigheden van een traditioneel atelier ontstond een directere en fysiekere manier van werken. De formaten werden groter, het gebaar vrijer en de schilderijen kregen een nieuwe kracht en intensiteit. Voor Koster is die voortdurende beweging essentieel. Net als de zee bevindt haar werk zich nooit in een definitieve vorm, maar altijd in een proces van verandering. Dat maakt de natuur niet alleen inspiratiebron, maar tot een onmisbare partner in het ontstaan van haar kunst.
Het werk van Charlotte Koster is te volgen via Instagram (@c.koster.c) en is te bekijken in haar showroom en werkplaats aan de Poststraat 20 in Zierikzee, wanneer ze niet werkzaam is aan projecten in het buitenland.