Living the dream: van het Katshuis naar Plymtree Manor
Je hebt het bereikt. Een droom waargemaakt. Iedereen is vol lof en zelf vind je het ook, zelfs na 10 jaar, nog meer dan prachtig. Maar… het is af. Dat is de crux van het Katshuis. Ontwerpers Elly Prins en Remco van Heumen willen bedenken, ontwerpen, bouwen. Daarom laten ze dit pareltje nu achter zich, op weg naar een nieuwe ruwe diamant in Engeland.
Tekst Kim de Booij | Foto’s Sofie Frames, Drieklomp Makelaars en Sinke Komejan
Ver voordat het Katshuis in beeld kwam, verhuisde Elly vanuit het Westland naar Zeeland. Ze had een mooi gezin met vier kinderen en organiseerde home & garden fairs door het hele land. Vanaf 2005 organiseerde ze die onder meer samen met Remco. Toen Elly begin 2011 haar man verloor en er alleen voor kwam te staan met vier opgroeiende kinderen, sprong Remco bij. “En van het een kwam het ander”, vertelt Elly. “We zijn langzaam naar elkaar toe gegroeid.”
Stoppen op hoogtepunt
De fairs die ze nog steeds samen organiseerden stonden bol van sfeer. “Uiteindelijk wil iedereen sfeer en intimiteit voelen, dus dat was voor ons het belangrijkst. Maar toen de recessie kwam, zag ik een kentering in fairs. Bezoekers kochten minder en standhouders werden daardoor zenuwachtig en gestrest. Daarom besloten we op ons hoogtepunt te stoppen en iets anders te gaan doen.”
Rampzalig, vervallen…
Op dat moment stond het huis van de buren te koop, Noordlangeweg 34 in Kats. “Het was een rampzalig, vervallen, klein huis met een oude schuur en een ontzettend groot stuk grond”, blikt Elly terug. “Je bent dan toch een beetje bang wie je nieuwe buren worden. Straks een klusser die hele dagen motoren laat ronken. Dus dachten we: als we het nu eens zelf kopen en opknappen. Dan kunnen we daar heel efficiënt onze fairs gaan organiseren met een lagere entreeprijs en lagere kosten voor standhouders.”
Passie gevonden
Elly en Remco voegden in 2015 daad bij woord en turnden deze afbraak om in het huidige, uiterst unieke en sfeervolle Katshuis. Het huis werd bijgebouw en de oude schuur werd omgebouwd tot een 18e-eeuws herenhuis. Ze regelden alles zelf, van ontwerp tot het bij elkaar sprokkelen van oude bouwmaterialen en prachtige interieurstukken. “In dat jaar ontdekten we dat hier onze passie ligt. In ontwerpen, plannen, aansturen, bouwen en inrichten.”
Licht koopverslaafd
Dat inrichten ging vooral met tweedehands spullen. “Ze hebben een verhaal en ik wil ze redden voor iemand die ze wil weggooien. Zo kwam ik op Marktplaats eens twee waanzinnig mooie oude blauwe stoelen tegen. Voor 60 euro mochten we ze komen halen. Dan loop je echt naar buiten van ‘jaaaaa!!’. En zo vinden we altijd wel mooi spullen. Je zou kunnen zeggen dat we licht koopverslaafd zijn.”
Slechtste investering ooit
Na een jaar was het Katshuis al klaar. “Eerst dachten we nog: leuk, we gaan open voor daghoreca en fairs. Maar al na drie dagen waren we erachter dat het ons ding niet was om zelf te hosten. Hospitality en horeca kunnen we wel, maar we krijgen er geen energie van, het was onze passie niet. Op dat moment denk je wel even: ai, dit is de slechtste investering ooit.”
Succes versus passie
Toch was het Katshuis de afgelopen tien jaar een zeer succesvolle, gewilde trouwlocatie voor veel gelukkige stelletjes en een plek waar muzieksterren en grote merken als Rituals, Leen Bakker, Sjaal met Verhaal en Didi fotoshoots en video-opnames kwamen doen. “Ook de Masked Singer heeft hier de filmpjes voor het afgelopen seizoen opgenomen”, voegt Elly toe. Maar ja, die passie… “Die lag voor ons toch echt bij ontwerpen en bouwen. Daar deden we dus ook wat mee. We hebben zelf drie oude bouwvallen opgekocht, opgeknapt, ingericht en verkocht en ook een aantal woningen van anderen onderhanden genomen. Daar werden we keer op keer zo blij en enthousiast van!”
Gek op Engeland
Des te meer kregen Elly en Remco het gevoel dat het Katshuis niet meer bij hen paste. “Qua sfeer zeker nog wel, maar niet qua bestemming. Het Katshuis is af, goed zoals het is. Hier konden we onze passie niet meer in kwijt. Dus gingen we op zoek naar een andere locatie. We waren al heel lang helemaal gek op Engeland. De omgeving, sfeer en relaxedheid vinden we daar zo mooi.”
Plymtree Manor
Wat volgde, was een jarenlange zoektocht. “We wilden een open tuin gaan realiseren, dus zochten we naar mooie huizen met grote tuinen. Dat viel nog niet mee. Vaak waren de huizen niet mooi, stonden ze haast óp de weg of was de sfeer in de omgeving niet fijn.
Uiteindelijk vonden we Plymtree Manor, een vroeg 18e eeuws landhuis ten noordoosten van Exeter in Devon. Eerst lag het nog boven ons budget, maar een goed half jaar later werd het in prijs verlaagd. We zijn direct gaan kijken.”
Het avontuur
Wat ze aantroffen was geen bouwval, maar wel een zeer slecht onderhouden landgoed. “Er was al veertig jaar niks aan gedaan, de 3 hectare tuin was overwoekerd en het hele huis, kamers, kelder en schuur, stond vol troep. Het kostte ons nog drie extra bezichtigingen voordat we dit avontuur durfden aangaan.”
Half om half
Dat was in januari 2023. Sindsdien reizen Elly en Remco heen en weer tussen Engeland en Zeeland. “We zijn ongeveer de helft van de tijd in Engeland en hebben al veel aan het huis en de tuin gedaan. Bij de verbouwing van het huis moeten we steeds toestemming vragen aan een commissie van de gemeente. Het is namelijk een Grade II huis, dus monumentaal.”
Keihard gewerkt
Nu ligt het bij Elly niet geheel in de aard van het beestje om die orders braafjes op te volgen. “We zijn hier en daar toch even ons eigen gang gegaan.
Bijvoorbeeld bij het verplaatsen van een prachtige 300 jaar oude eikenhouten vloer van de bovenste verdieping naar de woonkamer. We wisten dat de commissie een week later langs zou komen, dus hebben keihard gewerkt om die vloer al klaar te hebben voordat ze kwamen. Ik liep hem ’s nachts nog te oliën.”
Betrapt
En, betrapt? “Ja. De controleur, echt een pitbull van een vrouw, kwam binnen en ik nam meteen het voortouw in het gesprek. Over wat we allemaal al hadden gerestaureerd en hoe belangrijk we het vinden dat alles hersteld wordt, niet vernieuwd. Dat vinden we ook echt. Dat hielp al. Vervolgens kwamen we bij de woonkamer. Ik zie haar naar de vloer kijken. Daarna naar een trap die we ook zonder toestemming hadden aangepast, en toen nog eens naar de vloer. Ze zag het. Maar ze zei: ‘Ik heb op jullie website gezien wat jullie kunnen. Laten we afspreken dat jullie van nu af aan alles netjes aanvragen.’ En daarmee was de kous af. We hebben ze sindsdien niet meer gezien.”
William & Mary
Inmiddels hebben Elly en Remco drie kamers klaar. “En nog veel te gaan. Dit zijn nog maar de voorste kamers van het oorspronkelijke 17e-eeuwse William & Mary huis. Zo heet de architectuur. Het is een atypische stijl voor Engeland, met Nederlandse invloeden. Later is er een aanbouw in Victoriaanse stijl tegen de hele achterkant van het huis geplaatst, destijds gebouwd voor de bedienden. Dat deel van het huis komt later.”
Eerst de tuin
Eerst focussen Elly en Remco zich op de tuin. “In het huis kunnen we, zoals het nu is, prima leven. De tuin heeft nu voorrang. Daarmee willen we volgend jaar voor de zomer open. Het wordt een tuin met allemaal verschillende tuinkamers. Een superschattige moestuin, een mooie Italiaanse tuin, een segret garden en meer.”
Bizar veel planten en bomen
Zoals ook bij het Katshuis gaan Elly en Remco hier niet voor half werk. “We hebben de boel volledig afgegraven om ten eerste van het zevenblad-onkruid af te zijn en ten tweede een vlakke tuin te creëren. Vervolgens hebben we planten en bomen geplant, zo’n 1700 in totaal. Echt bizar veel. Ook heel bijzondere exemplaren zoals 120 volwassen bomen van 12 meter hoog. Eiken uit Ierland en 70 jaar oude platanen uit Nederland. Tja, het was een flinke klus, maar ik ben gek op bomen en in Engeland zie je die maar heel weinig in tuinen.”
Prins&vanHeumen
Elly spreekt met veel passie en energie over dit nieuwe project van haar en Remco, oftewel van ‘Prins&vanHeumen sfeerarchitecten’. “Architecten zijn we niet echt, maar wel als het om sfeer gaat. Daar draait alles om. Het is echt onze passie om sfeer te creëren en dat te delen. Dat begint wat mij betreft met een logische indeling, een goede logistiek in een huis of tuin. Plus goede lichtinval. Dat zijn de belangrijkste factoren. Pas daarna volgt de inrichting.”
Knallende ruzie
Elly is van de indeling. “Ik heb het ruimtelijk inzicht, Remco heeft het bouwkundig inzicht. We vullen elkaar ontzettend goed aan. We motiveren elkaar ook om naar een beter niveau te komen. Daarbij kunnen we elkaar soms ook gigantisch afkraken als het nodig is. Die discussies gaan er echt heftig aan toe. Dan zie je die Engelsen wel eens kijken: oei, die hebben knallende ruzie, dat komt niet goed! Terwijl wij er even later gewoon samen uit zijn en verder gaan.”
“En trouwens, we blijven ook verbouwingen elders doen, ook in Nederland. Dus klaar zijn we nooit.”
De toekomst
Hoe gaan ze verder in de toekomst? “We gaan in Engeland wonen. Het Katshuis staat momenteel te koop. Tot het verkocht is, staan de deuren open voor fotoshoots en zullen er diverse brocante fairs* georganiseerd worden. Wij richten ons verder op Engeland. Zeeland hoeven we niet echt te missen, want Engeland heeft veel overeenkomsten qua weer en ligging. Het regent er wel meer, maar als natuurmens vind ik dat juist heel fijn. Ik kan echt medelijden hebben met de natuur als het te droog is.
In Engeland zijn we ook veel meer buiten, zelfs in de regen. Heerlijk vind ik het. Het voelt daar al meer als thuiskomen dan Zeeland.”
Nooit klaar
Maken Elly en Remco met Plymtree Manor hun droom waar? “Misschien wel, maar tegelijkertijd klinkt dat zo eindig, zoals bij het Katshuis, en dat is niet wat we willen. We willen nog vele jaren kunnen blijven door ontwikkelen. Dat kan hier, zowel in huis als tuin. Daar ga ik erg van genieten. Bovendien, het gaat hier in Engeland vaak niet zo snel als we zouden willen. Remco ergert zich er soms suf aan. Maar ja, het is tegelijkertijd ook de motivatie waarvoor we naar Engeland zijn gegaan. Dat het hier allemaal niet zo snel hoeft. En trouwens, we blijven ook verbouwingen elders doen, ook in Nederland. Dus klaar zijn we nooit.”
Elly en Remco maken hun droom dus niet waar, ze leven hem.